12 Mart 2010 Cuma | By: Squaw

Clannad

Bir zamanlar animelerde kıskandığım ''Aşk''lar izledim ama ilk defa böylesi oldu ilk defa kendimi izlerken kaybettiğimi hatırlıyorum ilk defa yanı başımda yaşandığını hissediyorum ilk defa böylesine kıskançlık hissediyorum; Tomoya'nın Nagisa'ya bir mezuniyet hediye edişini asla çıkaramıyorum aklımdan ya da ateşli ve yorgun vücudunu odasında yalnızlık içerisinde dinlendirdiği zamanlarda Tomoya'nın bu yalnızlıkları yok edişini görünce kıskanmamak gibi bir kaçarım olamazdı kesinlikle.Çoğu zaman hatta beraber bir şeyleri başarmanın mutluluğuna vardıkları an'larda ya da yaşayacakları hüzünlerin derinliklerindeyken sanki ben bir izleyici değildim de hayatlarında yer ayırmış oldukları bir Kotomi'ydim ya da bir Sanohara'ydım ya da bir Kyou ya da bir Ryou ya da bir Sanae-san' dım....

 Konusuna hemen değinmek istiyorum;
 Yaşadığı yerden ve yaşadığı hayattan zevk alamadığı için bulunduğu yerde kendini mutlu hissetmeyen Okazaki Tomoya bir gün o muhteşem görüntüsüyle bizi karşılayan sakura ağaçlarının bulunduğu okul yolunda kendi kendine konuşan bir kızla karşılaşır ve kızın ağzından ''Anpan!'' diye bir kelime çıkar.''Anpan'' kelimesinin ne anlamda olduğuna dair hiçbir bilgisi olmayan Tomoya önce şaşkınlık yaşar ve birkaç kelime konuştuktan sonra okula gitmelerini gerektiğini hatırlatarak Furukawa Nagisa'yı da yanına alarak okul yoluna devam eder.

Tomoya,küçükken annesini kaybetmiş olmanın verdiği üzüntüye,bir de babasıyla geçmişte yapmış oldukları bir kavgada omzunun yaralanması nedeniyle çok sevdiği futbol kulubünden ayrılma hüznünü de ekler.Bu olanlardan sonra kendini hiçbir şeye odaklamadan hayatını bir ''hiç''lik içerisinde geçirmeye devam eder ve ona bir de bu tarz yaşamında eşlik eden tek dostu Sanohara vardır;vakitlerini devamlı birlikte geçirirler.

Nagisa ise nazik vücudunun rahatsızlığı nedeniyle okulun kapanışa yakın okul yaşamını belli bir süre durdumak zorunda kalmış olması nedeniyle yıl tekrarı yapmaktadır ve de bu nedenle okulunda yani sınıfında kimseyi tanımıyordur bu nedenle hiçbir arkadaşı yoktur ve çok yalnızlık çekmektedir.Yıllardır içinde barındırdığı tiyatro sevgisini de bu nedenle yaşama geçirememiş,bunun vermiş olduğu hüznü de hep içinde taşımıştır.



Öğle tatillerinde yemek yerlerken ilk buluşma ve konuşma faslından sonra Tomoya da sık sık Nagisa'ya eşlik etmeye başlar hatta vakitlerinin çoğunu beraber geçirmeye başlarlar.Giderek kendilerini bir masumiyetin içinde bulacaklarının farkında değillerdir... Hatta bu masumiyet yaşamları boyunca birbirlerine destek olma noktasına gelecek her kötü anlarında birbirlerinden destek alıp birbirlerinde huzur bulacaklardır.Tomoya Nagisa'nın bu arzusunu öğrendikten sonra Nagisa'nın birşeyler yapması için üsteler ve Nagisa'ya elinden gelen tüm desteği verecek hatta her zaman onun için Tiyatro Kulübü'nün kurulmasında emek verecektir bu nedenle çalışmalara bir an önce başlarlar ve gün geçtikçe Tomoya'nın büyük yardımları sonucunda Nagisa yanında destek olacak tüm arkadaşları birer birer keşfeder ve bu keşiften sonra Kyou, Kotomi, Tomoyo,Ryou onlarla birlikte olacak ve Tiyatro Kulübü'nün kurulması için ellerinden gelen her şeyi yapacaklardır.Diğer taraftda ise babasının alkolik olması nedeniyle Tomoya babasından uzaklaşmaya devam etmektedir ve Nagisa buna daha fazla dayanamayacağını düşünen Tomoya'yı kendi evlerinde hayatını sürdürmesi için davet eder....

Tomoya önceleri garipseme hissi yaşasa da bu duruma giderek alışacak;Furukawa aliesinin neşesine, mutluluğuna hatta tüm yaşamlarına ortak olacaktır ve önceleri farkında olmadığı hislerinin farkına varacak,bu hislerin doğruluğunu kabul ettikten sonra da Nagisa'ya daha çok bağlanacaktır. Nagisa'nın varlığını yanında hissettikçe de her şey Tomoya için daha çok kolaylaşacaktır ya da en azından her şeyin üstesinden gelmek için kendisini daha güçlü hissedecektir.

BAŞLANGICA TANIKLIK ETMEK~~

Öncelikle ikinci sezonun ilk sezona göre daha derinlemesine işlenmiş olduğunu belirtmek istiyorum.İlk sezonda kulüb'e katılan tüm karakterlerin dramlarına tanıklık ediyoruz hatta tanıklık etmekten öte onların dramlarını ben de yaşadım diyebilirim izlerken özellikle Kotomi'nin yaşadığı acı bende çok derin izler bıraktı ve bu yaradan daha üstününü ikinci sezonda Nagisa açtı diyebilirim.Her şey eğlence içerisinde başladığında kendimi bir okul hayatının tüm gerçeklikleriyle karşı karşıya buldum ve ben sözlerimi daha çok ''İkinci sezon'' veya ''Birinci sezon'' diye ayırmak yerine geneliyle yorumlamak niyetindeyim.

Sanıldığının aksine Tomoya'nın sıcaklığını hissedebilen Nagisa'yı tüm seri boyunca ne kadar kıskandığımı belirtmeden geçmek istemiyorum bu yorumu,öylesine sevgi dolu öylesine aşk dolu öylesine sıcaklık dolu ki kim olsa o sıcaklığın içinde dinlenmek için can atar diye düşünüyorum.Nagisa o kadar masum o kadar sevgi dolu ki bu duygularını Tomoya'ya ne güzel de aktarmıştır seri boyunca.Tanımadığı bir insanı beklemediği bir an'da yaşamına sokup onu böylesine benimserken yaşayacağı şeylerin iyi ya da kötü olacağını hesaplamadan kendini ona adamanın güzelliğini bünyesinde barındıran bir karakter olmuştur Nagisa.Tomoya ise bir kişiye destek olmanın ne demek olduğunu onu yaşadığı hüzünlere terk etmek yerine onların içine kendini de bırakarak daha çok destek nasıl olunur onu öğretmiştir bana...




O kadar masum ki iki karakter,yaşadıklarında nasıl eksiklik bulurum da çıkararım diye bir çabam olmadı asla,olamazdı da....Öylesine derinlikle bezenmiş ki adına ne ''Aşk'' diyebiliyorum ne de ''Dostluk'' diyebiliyorum,hatta ''Sevgi'' bile diyemiyorum,Diyemiyorum çünkü daha da ötesiydi benim gözümde...
 



 Aslında bir Akio-san'dım özellikle Akio-san diyorum çünkü onların yaşadıklarını en iyi hisseden daha da ötesinde onları anlayabilen nadir insanlardan biriydi,onlara en kötü an'larında en büyük desteği veren Akio'ydu,elbette bunu yalnız yapmadı bu desteği sağlarken hep yanında Sanae-san vardı,bu iki insana hep saygı duydum Clannad yapımlarını izlerken daha doğrusu kendimi içinde kaybettiğim an'larda; bu nedenledir ki ''-san'' ekleri olmadan isimlerini kullanmaya elim gitmiyor,benim gözümde Nagisa'nın anne-babası rolünden daha fazlasına sahipler çünkü....

Clannad izleyip de kim bu şarkıyı es geçebilir diye düşünüyorum seriyi bitirdiğim andan itibaren;''Dango....Dango....Büyük Dango Ailesi..... !!!!!!'''

0 yorum:

Yorum Gönder