Açılış sahnesinde bizi önce bir idam sahnesi ve bir çay evi karşılar,bu çay evinde çalışmakta olan Fuu hayatının dönüm noktasını oluşturacak anın gelişiyle; yaşamını sürdürmekte olduğu bu mekandan Mugen ve Jin sayesinde apayrı bir yola sürüklenecektir, bu sürükleniş elbette kendi isteğiyle olacaktır.Ronin (Efendisi olmayan yani bir kişiye bağlı çalışmayan samuraylar) olan iki samurayın gelip de Fuu'nun çalıştığı yerde kozlarını paylaşma fikri bu noktayı körükleyen en önemli olayı içeriyor.
Olağan günlerinden birini yani iş gününü sürdürmekte iken,Fuu'nun çalıştığı mekanda tesadüfen bir kavga çıkar,kavganın nedeni abuk subuk bir konudan gelse de sonuçları kendisinden daha büyük şekildedir.Ufak gibi görünen bu kavga sonucu büyük bir yangının ortasında buluverirler kendilerini,kimin ne için çıkardığının anlamından ziyade yangının ardında bıraktığı yıkıntılar arasındaki Fuu'nun görüntüsü her şeyi anlatmaktadır aslında...
Konusu ve konuya yakıştırılan daha doğrusu eski kültürle yeni kültürü harmanlayıp ortaya tarihi öğelerin yer aldığı bir yapım çıkarmaları yönünden oldukça başarılı ama gelgör ki benim için bu özelliği gözardı ediliyor çünkü ben Edo Dönemi'yse o dönemde kalması 2000'li yıllardaysa o dönemi yansıtması taraftarıyım.Açıkçası rap yapan samuraylar ya da Grifiti sanatını kullanan Dojo sahipleri,tüm bunların üzerinde elinde katana tutmak yerine beyzbol sahasında sopa sallayan samuray görmek istemem,bu nedenle de seri 1-2 puanı kırık şekilde yer alıyor benim anime dünyamda
Karakter tasarıları açısından çok ama çok üst sıralarda tutabileceğim yapımlardan birisi Samurai Champloo;bugüne kadar izlemediğime pişman ettirenlerden hatta...Müzikleri oldukça keyifli,sonda bekleneni vermesi açısından ise oldukça kaliteli olduğunu belirtmem gerek.Sonu bekleneni veriyor belki de ya da tam tersini isteyenler açısından noksan ama yine de olması gereken bir son olduğu inancındayım,bu tür sonlar böyle bir işleyişte daha şık duruyor kesinlikle.
Çizimleri benim açımdan iyi,hatta çok çok iyi.Çizimlerden çok tasarımları demiştim ya işte bu noktaya değinmeyi istedim bilhassa çünkü 3 ana karakterimiz de birbirini en ince ayrıntısına kadar tamamlıyordu,öyleki birisi uçarı-umursamazken diğeri umursayan ama kendini gerilere saklayıp da hiçbir şeyi umursamaz görünüp de aslında en derin karakterlerden birisi olup çıkıveriyor.İki erkeğin yetişemediği anlarda da Fuu gibi güçlü bir dişi karakterin bize sunulması serideki en önemli ayrıntı hatta önemliden öte en keyifli özellikti diyebilirim,filler tadındaydı belki de ama Jin ve Mugen'in günlüğünü okudukları sahneyi nasıl unutabilirim ki özellikle de sonunda onlar için düştüğü notu...






0 yorum:
Yorum Gönder