12 Ağustos 2011 Cuma | By: Squaw

Mizuiro (2003)

Elbise dolabınızdan gelen her tıkırtıyı fare tıkırtısı sanmayın. Yoksa,siz de Kenji gibi hayatınızın yanılgısını yaşayarak kaybettiğiniz bir dönemi hatırlamak için böyle bir şeyi yaşamaya mahsur kalabilirsiniz :D

Kenji,günümüz gençliğinin bir parçası olan hayatının en sakin dönemlerinden birinde hayatına tanıklık etmemiz için bizi de odasına davet ediyor.Tanıklık dönemimizin başladığı andan itibaren, odasında bulunan tıkırtıları sadece fare ya da o türevde bir canlının yapacağını düşünen bizler de sonraki adıma geçtiğimizde düşüncelerde yer alan gerçeğin farklılığıyla karşı karşıya kalıyoruz. Kenji,kız kardeşiyle sürdürdüğü yaşamını dolaptan gelen tıkırtıların sahibinin kendini göstermesiyle bambaşka boyuta taşımak zorunda kalacaktır çünkü orda,geçmişin unutulmaya yüz tutmuş gizli kısmında kalan çocukluk arkadaşları Hiyori kendini belirtme çabasıyla,bir gün o dar alandan sıçrayıp da kendini odanın ortasına atıverir.


Hiyori yıllar sonra,taşınmak zorunda kaldıkları bu yere geri dönmüştür,bu dönüş aslında göründüğü gibi değildir çünkü Hiyori'nin çocukluk anılarına ve en sevdiği çocukluk arkadaşı olan Kenji'ye dönüşü farklı nedenleri içermektedir.


Çok zaman önce bitirdiğim bir OVA'ydı Mizuiro...Konusunun,ilk etapta okuduğunuzda klişe bir temayı içeriyor gibi gözükse de 2 bölümlük bir yapıma göre oldukça derin işlenişe sahip olduğunu belirtmek isterim.İçeriği başlangıç olarak bilindik bir sahneye sahip ama dakikalar ilerleyip de asıl temaya geçtiği bölümleri izledikçe,bu klişelikten uzak bir yapımın sizi beklediğini çok rahat bir şekilde idrak edebiliyorsunuz.Karakterler,orjinal kişiliklere sahip değil fakat yaşananlar açısından, kendilerini diğer karakterler dünyasından biraz daha sıyırabiliyor diye düşünüyorum.


Çizimleri ise bu tip yapımlarda karşılaşabileceğimiz kalitede,yani çok aşırı bir seviyede olmamakla birlikte oldukça tatmin edici bir tarza sahip. Karakterlerin,yaşadıklarını güzel bir şekilde izleyene yansıtabilen ve bu yansıtışla hazırlanan sonda da hiçbir soru işareti bırakmadan ağızlarda güzel bir tat bırakabilen nadir OVA'lardan birisi,ne bir fazla ne de eksik...Her şey işlenişe göre güzelce sunulmuş şekilde noktalanıyor,belki acımasız bir ilerleyiş sunuyor ama asıl Mizuiro'yu da,Mizuiro yapan şey bu noktalanış diyebilirim,bitirip de o duygusallığı sonuna kadar yaşayanlarımız etrafımızdadır diye düşünüyorum ama kimimiz bunu daha yoğun yaşamışken kimimiz belki de hiçbir etkilenme yaşamamızdır bilemiyorum,bildiğim tek şey bu kadar kısa bölümde böyle hoş bir temayı dolu dolu yaşatabilmeleri yönünden yapımcılarını tebrik edesim var....

0 yorum:

Yorum Gönder