27 Mayıs 2018 Pazar | By: Squaw

Onlar da Adachi İzleri Taşıyan Bir Romeo & Juliet Dünyasıydı. ~ Rough ~


KÜNYE

Tür: Manga
Cilt Sayısı: 12
Bölüm: 119
Yıl: 1987 - 1989
Tür: Komedi, Spor, Drama, Okul, Romantik
Yazar/Çizer: Adachi Mitsuru
Yayımcı: Shounen Sunday



Adachi Sensei ile tanışmamız Cross Game sayesinde olmuştu. Onu bana sevdiren ilk isimdi aslında. Sonrasında Touch geldi, ve sırasıyla H2, en son da Rough. Hatta Rough okuduğum ilk mangası, diğer üç isim anime serileri sayesinde gelen bir tanışma faslıydı. Üstad bu sefer beyzbol yerine bizi su sporuyla baş başa bırakmayı tercih etmiş. Ne de iyi etmiş! Şu sözlerimden beyzbolu sevmediğim anlaşılmasın sakın, aksine anime yapımlarında spor etiketi benim için bir  adım önde, hele de beyzbol serisiyse iki adım öndedir. Yüzme sporunu sunmak istemiş ama Adachi Sensei her zamanki gibi beyzbol aşkından yine vazgeçememiş. Yan karakterlerden biri olan Ogata Takeshi beyzbol sporunu da bize sunması için görevlendirmiş. Çok zorlama mı olmuş peki? Hayır, aksine güzel bir harmanlama olmuş. Ya da ben sevdiğim için gözüme noksan olan hiçbir şey yokmuş gibi göründü. :P Adach Sensei'nin alışkanlıklarından birisidir aslında bu, ana konu içersinde belli bir sporu sunarken yan hikaye tadında da başka bir spor dalını taşır bizlere, Touch'da da ritmik jimnastikle haşır neşir ediyordu mesela. :)



Adachi Sensei'yi eserlerinden birine başlar başlamaz sevmiştim aslında çünkü o kadar samimi,  o kadar masum bir anlatım dili var ki izlerken kendimi onun dünyasından biri gibi görmemi sağlıyor. Bizlerden hiç ama hiç uzak olmayan karakterler dünyası var. Hepsi öylesine sıradan, öylesine samimi ve öylesine eğlenceli. Öte yandan Adachi yapımlarında birçok ortak özelliği de bünyesinde barındırır; samimi olan kapı komşusu iki ailenin ana karakter olan çocukları, çocukluk arkadaşı olan ana karakterler (gerçi bu çoğu anime ve manga yapımında denk gelebileceğimiz bir özellik) ve çocukluk aşkı olanlar, Punch isimli sevimli ve bir o kadar da eğlenceli olan köpeğimiz, spor mağazası ya da yiyecek üzerine bir işletmesi olan dükkan sahibi ebeveynler, iki kardeşe ait yaşanmışlıklardan dönen hikayeler ve en kötü ortak özelliklerden birisi, hatta teki olan ölümle gelen dramlar. Bu kez üstadımız bir iki tabuyu yıkmış yalnız, iyi de yapmış. Ölümle gelen bir dram yok mesela, ya da kapı komşusu olan çocukluk arkadaşlığı. Hatta dost olan bir ailemiz de yok. Bu kez size eğlenceli bir Romeo & Juliet hikayesi sunmayı tercih etmiş. Bu düşman ailenin çocukları da aynı okulda karşılıklı olan kızlar ve erkekler yurdunda kalan, aynı zamanda da ortak spora gönül vermiş bir ikili. Rakip değiller asla çünkü aynı dalda değiller, ikisi de yüzme dalında ama bu sporun apayrı dalında olan birer sporcu ve kendilerini yüzme yarışlarına adayacak kadar da azimliler. Aynı liseye giden Ami Ninomiya ve Keisuke Yamato'dan bahsediyorum. Yine özenilesi güzel mi güzel arkadaşlıklarla çevrelenmiş bir lise yaşamının güzelliklerini getirip kalbimize bırakmış Adachi usta. O güzelliklerin içine biraz da mizah katmış. Bu mizahla birlikte de sürükleyici mi sürükleyici, aynı zamanda da eğlenceli bir Rough dünyasına alıp götürmüş. Okudukça, ''Keşke animesi de olsaydı.'' diyebileceğiniz bir dünya. Hele de ben gibi yüzmeyi seviyorsanız değmesin kimse keyfinize.



Ninomiya ve Keisuke aynı sektörde isim yapmış ve baya başarılı olan ailenin çocuklarıdır, elbette bu durum ailelerini rakiplik hissiyle düşmanlığa da itmiştir. Yani onlar bir Romeo & Juliet aşkındaki aile rolünü üstlenmişlerdir. Daha çok Ninomiya'nın ailesi bu rolü üstlenmiştir, zira Keisuke'nin ailesi açısından bu aşkta yeşil ışık çoktan yakılmıştır bile. İkilimiz aynı lisede komşu konumunda olan, yani pencereleri karşılıklı olan yatakhanelerde yaşayan liselilerimizdir. Keisuke serbest yüzüş dalında, Ninomiya  ise dalma branşında isimlerini yazdırmayı hedeflemektedirler. Bu nedenle antremanları da aynı yerde olduğu için sık sık görüşmektedirler. Öte yandan Keisuke her yıl Christmas zamanı üzerinde 'katil' yazılı yeni yıl kartları almaktadır. Başlarda nedenini bilmese de sonradan olayın farkına varacaktır. Birbirlerinin kimin soyadlarını taşıdığını bilmektedirler aslında ve bu düşmanlığın getirisi olarak başlarda birbirlerinden nefret ediyormuş gibi bir his olsa da çabucak değişen bir arkadaşlıkları olur. Bunun üzerine, bir de iki yatakhanenin geleneği olan ''bir günlük buluşma'' gelip çatar. İki yatakhanenin sakinleri kendi aralarında kura çekmekte ve kim kısa çubuğu çekiyorsa bir çift olarak tüm günü, yani bir pazar gününü beraber geçirmek zorundadırlar. Eğer saati doldurmadan dönen olursa cezası da oldukça büyük olacaktır. Ha bir de, bu geleneğe ait bir lanet vardır. Bugüne kadar bu randevuya çıkan çift asla birlikte olmamış, bu randevudan sonra bir daha hiç buluşmamışlardır. Tahmin edeceğiniz üzere denk gelen ikilimiz Ninomiya ve Keisuke'den başkası değildir. Aslında başkasıdır ama kader onları bir araya getirmek için deli gibi çabalamaktadır. :D Bu lanet üzerlerine gelip yerleşir mi bilinmez ama bizi çok güzel bir hikayenin bekleyeceğinin garantisidir bu. İkili  aşk yönünden birbirinin varlığını kabul etmese de kıskançlıklar, araya giren başka aşıklar, birlikte yapılan aktiviteler, yarış dünyasındaki rakipler, karşılarına çıkan ortak kişiler, düşman aileler olsa da sık sık kendini gösteren sinirli mi sinirli 'kız babası' gelip onları bulur ve birbirlerinin varlıklarını da kabul etmeye karar verirler. Aslında çoktan aşk gelip kapılarını çalmıştır bile. Tüm bu geliş gidişleri ile olan bütün karakterleri ve olayları bir araya getirin ve alın size sevilesi bir Rough dünyası, hatta okunulası. *.*





Touch ya da Cross Game izlediyseniz eğer erkek karakterimizin nasıl bir kişilikte olduğunu az çok tahmin edeceksiniz. Ninomiya ise Touch'ın o gönülleri fetheden hatunu Minami'den uzak olmayan ama tam anlamıyla da ona yakınlaşamamış bir karakter. Söz konusu Keisuke ise az  çok onun karakterini de tahmin edebiliyorsunuzdur. Zira Adachi Sensei'nin tüm karakterleri, yan karakter ya da ana karakter olsun hiç fark etmez hepsi birbirine çok benzer. Eğlenceli karakterler yarattığını unutmamak lazım. Zira o dramatik bir hikayenin bile ana karakterindeki mizah yönünü çok kuvvetli bir şekilde ilgi çekebilecek şekle dönüştürebilen bir ustadır. Hal böyle olunca yine evlere şenlik bir manganın karşınızda olduğunu garanti ettiğimi tahmin etmelisiniz. Yalnız tam anlamıyla bir Touch ya da Cross Game tarzı beklemeyin. Bu kez ağır dramdan uzak eğlenceli mi eğlenceli hikayesiyle Rough var karşınızda. Yine Adachi Sensei esintileri getiren bir isim, sonuçta aynı elden çıkıyorsa aksini beklemek de mantıksız olacaktır. Bugüne kadar Ryoko Ikeda ve Ai Yazawa en sevdiğim anlatım tarzına sahip olan iki isimdi, şimdi bu izlemiş ve okumuş olduğum yapımlar sayesinde iki çiçeğin yanına bir de böcük eklenmiş oldu. İyi de oldu sanki. :) Adachi Sensei'nin basketbol üzerine olan bir eseri var mı hiçbir fikrim yok ama olmasın zaten. O beyzbol sevsin, zira onun beyzbolla ilgili hikayelerini sevdiğimi itiraf etmem lazım. ;)



Konu itibariyle Rough ciddi anlamada sevilecek türde olan bir manga. Spor yapımı belki ama bir lise hikayesinin en güzel şekliyle harmanlanışı. Karakterleri yine çok sevimli tasarlanmış, hikayesi yine çok güzel bir heyecana ve samimiyete sahip, aşkı belki çok baskın değil ama bir spor serisinde olması gerektiği kadar. Ne çok vıcık vıcık, ne de çok soğuk. Belki aç gözlü okurlar için az ama benim için böylesi bir konuda olması gerektiği gibi. Zira ben de romantizme ve aşka aç bir takipçiyim ama nedense bu tip hikayelerde hafif bir esinti olarak kalması  da beni pek rahatsız etmiyor. Olsun bir yerde sadece bir kez bile olsa bir, ''Seni seviyorum'' deniliyor ya, o bile yeter. Bazen çok da aç gözlü olmamak lazım. :P



Çizimleri elbette ki nostaljik, Adachi Sensei çizimlerine ait eserleri izlemiş arkadaşlar zaten biliyordur bunu. Ben, bu güzel ellerin ortaya döktüğü çizimleri de çok severim. Konunun samimiyeti yanında bana bu tarz çizimler de hep bir samimi hava vermiştir. Belki de Adachi'nin yapımlarını sevme nedenlerimden biri de budur. Tam olarak nedir bilmiyorum ama bu parmaklardan çıkma bir esere adım attım mı orda zımbalandığım gerçeği var ortada. :) Neyse, beni bırakalım da eğer şu Rough'a dair karaladıklarımı okuyan arkadaşlar varsa ve bu tarz yapımları da sevenlerdenseniz bu güzelliğe bir şans verin derim. Biraz mizah, biraz arkadaşlık, biraz aşk, biraz spor, biraz eğlence. Hepsinden bir tutam değil belki ama güzel bir harmanlanma olmuşsa biri fazla biri eksik kimin umurunda. ;)







Adachi Mitsuru'nun kadrolu karakteri Punch, H2'nin sevilesi karakterleriyle birlikte H2 serisinden bir sahneyle.


0 yorum:

Yorum Gönder